Por Ghaleb Jaber Ibrahim (Presidente da Fundación Araguaney).
Pode ser que alguén pense que a conciencia é algo que o ser humano pode controlar. Ou sexa, que as persoas teñen a capacidade de quitarse o peso que supón obrar obxectivamente mal. Dame un argumento sinxelo que pareza que xustifica min de actuar e enseguida o incorporo como se fose un pensamento. Así, inténtase converte-lo normal no mellor, cando realmente o normal é só o máis frecuente.
É ademais moi complexo desmontar unha actitude deste tipo. E o é porque dicir que un é bo sendo malo, e que o que fago está ben aínda estando mal, pode chegar a facerse desde unha aparente coherencia. Pola contra, cando a conciencia se manifesta sole facelo na intimidade e por iso non é fácil detectar as crises que sofren os farsantes.
Cando os sionistas de feito e os que aspiran a selo aparecen seguros da necesidade de acabar con Palestina matando aos seus nenos con balas, palos, bombas ou levándoos á inanición, fan por un interese económico, xeoestratéxico e relixioso que lles leva a, en aparencia, mostrar un total convencemento que xustifica a súa actitude.
Sen embargo, cando nalgún momento teñen que asumir o inevitable e implacable peso da conciencia non sole haber moitos testemuñas ou mesmo ningún. Xa que a conciencia defínese como «o coñecemento do ben e do mal que permite á persoa axuizar moralmente a realidade e os actos, especialmente os propios». É máis, é posible que a consecuencia dese mal rato sexa resarcirse con peores accións ata que a conciencia regrese. E así sucesivamente. Iso si, o día que se dan conta de que a diminución da conciencia é unha afectación moi grave, acaba a tontería.
En definitiva, que aínda que Israel estea convencido do seu ben facer e créase que ten a capacidade de enganar a todo o mundo todo o tempo, iso non é así e o retroceso é inevitable.
Os palestinos sempre terámos un lugar na nosa terra, onde sentarnos á porta de casa esperando para ver o destino dos responsables dunha das maiores atrocidades da historia da humanidade. É posible que o cambio climático extinga a humanidade, o que é imposible é que o sionismo faga desaparecer ó pobo palestino.
Non existe nin a mínima posibilidade de que os que lideran ou apoian esta barbarie poidan obter nunca a comprensión e o respecto. Creo que sería importante que aquelas persoas que aínda están a tempo se libren de chegar a este nivel de autosufrimento.
Tampouco lles auguro moita alegría aos detentadores do poder político que creen na absolución dos seus pecados apelando a que sempre tiveron dúbidas e que tiña que ter pasado outra cousa. Cando se dean conta de que a opción contraria a apoiar era condenar e que non o fixeron, non haberá posibilidade de retorno nos feitos nin na conciencia.
Israel debería saber que non hai historia máis cruel que a que escribe un mesmo, xa que non hai conciencia que a cambie nin mente que a olvide. Perderon a batalla pola xustiza e a verdade, e o saben.
